تايهة .. فى طريق صعب وضلمة
ومش لاقية اللى يمسك بايدى ويمشينى
ومش لاقية اللى يمسح دموعى عشان اعرف اشوف الطريق
أقف وأستنى .. ولاأرجع.. ولاأكمل وأتوه !!

وقفنا أدام ياميش رمضان وبنجيب المكسرات ..
اول ماعينى وقعت على البلح الناشف ده شفتها ادامى وهى بتاكله... كانت بتحبه اوى :)
بجد مش عارفة هيتقضى رمضان ازاى السنة ديه من غيرها

سمسارة قد التونيا

أمى لو كانت عايشة اليومين دول كانت قالتلى الكلمتين دول: ياخسارة تربيتى وتعليمى فيكى

شهر 7 و 8 كانوا بجد من أصعب وأسوأ شهرين فى عمرى كله ... مش بحب أجيب اللوم على الأيام لأنها ايام ربنا .. بس دايما كان الشهرين دول عندى فى كل سنة.. أحلى شهرين ااسنة ديه بجد خلال الشهرين دول.. كرهت الحياة.. بجد كرهتها ... كل يوم أصحى وأقول أنهاردة أصعب يوم ومش هيعدى عليا أوحش من كده.. اجي تانى يوم يطلع بسم الله ماشاء الله

أولا بقيت بشتغل سمسارة.. بعد ماكنت بترتب على الدفعة :) .. وطبعا عارفين يعنى ايه سمسارة... كل اللى بيشتغلوا معايا هناك .. دبلومات ولما ربنا بيكرم اوى بيبقوا معاهد :)

المدير ... مش لاقية كلمة بجد توصفه... شخصية من أقبح الشخصيات اللى شفتها فى حياتى واللى هشوفها... قد مانا بكره اليوم اللى شفته فيه.. قد مانا ساعات بقول كويس انى قابلت النوعيات ديه فى يوم من الايام وانا لسه صغيرة بدل مااتفاجأ ان فى حد كده واكون كبيرة وعجزت.. على الأقل الصدمة هتبقى أخف كل ده كنت بهون على نفسى وأقول وانا راسمة عضلاتى انا بشتغل فى مكتب عقارات فى الزمالك :

SALES COORDINATOR

أنا بسوق بس للقرى السياحية.. انا بتعامل بس مع الاجانب.. ده الكلم اللى كان بيقولهولى المحروس .. وكل ماروح المكتب واقوله انا همشى.. ريهام متهرجيش .. متسبنيش.. انتى أشطر واحدة هنا... انتى هتبقى وهتبقى بس اصبرى

أنا وصل بيا انى مش قادرة اروح والله يوم واحد تاااااااااااانى..بس مش بحب اكون قليلة الأصل

الألفاظ بقى اللى بتتقال هناك.. عارفين أحقر شوارع مصر.. الألفاظ اللى فيها متجيش جمب اللى بسمعه حاجة.. بنات او صبيان.. من اوفيس بوى لحد المدير.. مفيش فرررررررررررررق ... كله بيقول ألفاظ زبالة لسه انهاردة وهم بيتكلموا راحوا قالوا ألفاظ .. رحت زعقت.. ياجماعة أرحمونى.. راح قاله .. يابنى عيب معانا واحدة ست.. قلتله واحدة ست.. جت على ديه

بشوف ماما ادامى بتقولى ياخسارة تعليمى فيك... ده بالاضافة الى انى كل يوم برجع لورا ... الصلاة يادوبك.. مفيش سنن ولافى قرءان .. وحاجة بجد بقت بتقرف

بشوف نفسى فى المرايا الصبح.. بدى وشى الناحية التانية.. مكسوفة من نفسى .. مش كفاية اغلى الناس بعدوا.. كمان انا بعدت عن ربنا وعن نفسى

حتى احلى حاجة فيا... ابتسامتى وفرحتى بالدنيا.. كنت راكبة المترو لقيت واحدة بتطبطب عليا وبتقولى مالك.. قلتلها وانا مندهشة .. مالى قالتلى شكلك زعلانة أوى ياحبيبتى .. واللى فى المينى باص يدينى منديل ويقولى اقرى قرءان واستغفرى ربنا والدنيا متستهلش يابنتى ... بقيت فى حالة ذهول..

كنت حاطة لنفسى شكل تانى خاالص لحياتى.. فى كل حاجة ... والمشكلة انى مش لاقية اى فيد باك للى انا فيه.. كله نقد نقد نقد نقد نقد نقد . متخيل حياتك ال24 ساعة اللى حواليك بينتقدوك .. بعد ماكنت حاسس انك أحلى انسان فى الدنيا لمجرد انك تسمع كلمة واحدة حلوة من شخص بتحبه.. بتنسى كل اللى حواليك

مش هنسى اخر يوم فى الامتحانات فى سنة رابعة .. وانا مروحة مع اصحابى.. عدت جمبينا عربية هامر ... قلتلهم السنة الجاية هتلاقوا ريهام شغالة فى مكان جامد جداااااا وهتجيب عربية كمان تلات أو اربع سنين.. وهرتبط بواحد مش أمور.. بس راجل اوى :)

مش كنت بقول كده مجرد اوهام او احلام.. بس كنت متأكدة انى طول مانا واخدة الحياة ببساطة وناجحة فى مجالى ودراستى.. واى نوت انى اعمل كل الحاجات ديه.. ساعتها كل اصحابى بيحسبونى بهزر.. قلتلهم أه والله بتكلم بجد.. الموضوع مش صعب أوى للدرجة ..

بس يظهر انه طلع صعب